Κτυπήστε την κατάθλιψη

Τον υποθέτω όλοι που αρχίζουν όταν κοίταξα στον καθρέφτη. Θα ανύψωνα επάνω το πουκάμισο και να δει πόσο μεμβρανοειδής και το επίπεδό μου το στομάχι που μου ήταν. Εάν δεν ικανοποίησα, θα φωναζόμουν στον ύπνο ή την άσκηση για μια στιγμή έκτοτε. Τελικά προσέφυγα στον εξαγνισμό μετά από κάθε γεύμα. Άρχισε μιά φορά ή δύο φορές την ημέρα, αλλά τελικά αυξήθηκε 20 φορές ημερησίως, ή 3 σύνολα 20 εκκαθαρίσεων ημερησίως. Θα πήγαινα στα ακραία μέτρα για να κρυφτεί το γεγονός, όπως να ανοίξω το ντους ή να ρίξω επάνω στα ξύλα. Θα ασκούσα για τις ώρες στο τέλος, ανελέητα να τρέξω, να εκσφενδονίσω, να πηδήσω, punching, που κάνουν τις κρίσιμες στιγμές, το βάρος ανυψωτικός, κ.λπ. Ήταν ένας εθισμός του ορυχείου. Έπρεπε να πάω συρρικνώνομαι ποιους πραγματικά δεν συμπάθησα. Κατόπιν έπρεπε να πάω σε μια κλινική για 3 νύχτες εβδομαδιαίως, 4 ώρες κάθε νύχτα για 3 ή 4 μήνες. Κατόπιν προσέφυγα τελικά να μη μην φάω ουσιαστικά καθόλου και πρόσεξα ακριβώς το σώμα μου συρρικνώνομαι. Τα κόκκαλά μου που κολλιούνται έξω τόσο μεγάλο μέρος που δεν θα μπορούσα να καθίσω ακόμη και στην μπανιέρα. Η οικογένεια και οι φίλοι μου ήταν τόσο ενδιαφερόμενοι για με, αλλά δεν φρόντισα. Κατόπιν πήγα σε έναν άλλο σύμβουλο που με πρόδωσε και τελικά με έβαλαν σε Prozac και Zoloft. Ανέπτυξα τις συλλήψεις από το Prozac αμέσως μόλις νοσηλεφθηκα στη Φιλαδέλφεια. Μετά από 3 εβδομάδες εκεί, ήρθα κατ' οίκον και έκανα καλύτερα. Κάθε τόσο θα είχα μια ολίσθηση επάνω. Έτρεξα μακρυά από το σπίτι 2 φορές, περικοπή ο ίδιος και καηκα επανειλημμένα. Απέσυρα κοινωνικά και ανέπτυξα ένα κοχύλι γύρω από με. Μέσω της προσευχής, της πίστης, της αντοχής, της ελπίδας, της θρησκείας μου, και μιας καλής τοποθέτησης, το έκανα κατευθείαν και δεν είμαι ποτέ ευτυχέστερος από είμαι σήμερα. Ζυγίζω τώρα σχεδόν 40 λίβρες βαρύτερος από έκανα στο χαμηλότερο βάρος μου και οι άνθρωποι λένε ότι δεν έχω φανεί ποτέ καλύτερος.

- ανώνυμος, 16, CT